بررسي تأثير سرمايه اجتماعي و كار تيمي بر توانمندسازي كاركنان (مطالعه موردي: ادارات ثبت احوال آذربايجان شرقي)

پژوهش حاضر با هدف تاثير سرمايه اجتماعي و كار تيمي بر توانمدسازي كاركنان انجام گرفت. جامعه آماري هدف، كاركنان ادارات ثبت احوال استان آذربايجان شرقي بود. براي تعيين حجم نمونه از روش رگرسيون چند متغيري بهره گرفته شد. براي جمع آوري اطلاعات از سه پرسشنامه الگوبرداري شده از پرسشنامه سرماية اجتماعي سازماني «ناهاپيت و گوشال» (1998)، پرسشنامه كار تيمي «مايك وست و ويكز» و پرسشنامه سنجش توانمندسازي «بارابارا» استفاده شد. براي تعيين پايايي پرسشنامه هاي مورد استفاده از ضريب آلفاي كرونباخ استفاده شد كه اين ضريب براي پرسشنامه هاي سرمايه اجتماعي، كارتيمي و توانمندسازي به ترتيب برابر با 919/0، 879/0 و 921/0 محاسبه گرديد. براي بررسي و تحليل فرضيات تحقيق از روش معادلات ساختاري با استفاده از نرم افزار Smart-PLS بهره برده شد. نتايج حاصل از پژوهش نشان دهنده اين واقعيت است كه سرمايه اجتماعي و كارتيمي به ترتيب با ضرايب 775/0 و 744/0 و مقدار (CR) به ترتيب برابر با 804/0 و 778/0 و ضرايب مسير به ترتيب 528/0 و 277/0 بر توانمندسازي كاركنان تاثيرگذار بوده است. همچنين، نتايج حاصل از فرضيات فرعي پژوهش نشان داد كه سرمايه شناختي، سرمايه رابطه اي و سرمايه ساختاري به ترتيب با ضرايب مسير 804/0، 812/0 و 848/0 بر توانمندسازي كاركنان اثرگذار بوده است. علاوه براين، تاثير متغيرهاي روابط ميان فردي، تركيب تيم، كوشش، اثر بخشي، انگيزه تيم و استراتژي مناسب به ترتيب با ضرايب مسير653/0، 818/0، 748/0، 743/0، 637/0 و 538/0 بر توانمندسازي كاركنان اثر مثبت دارد.