بررسي معيارهاي تحقق عدالت سياسي بر مبناي انديشه شهيد صدر

عدالت سياسي به مثابه برترين ارزش انساني- مدني، نگهبان آزادي، امنيت، سلامت و رفاه و سعادت آدمي است كه شرايط زندگاني مدني افراد را ممكن مي سازد و حقوق آنها را در محيط جمعي تضمين مي نمايد. اما مهمترين مساله در عرصه عمل سياسي، معيارهايي است كه با ادراك آنها مي توان پي بوجود عدالت سياسي در جامعه برد. از اين رو مساله ما، در اين پژوهش، بررسي معيارهاي تحقق عدالت سياسي بر مبناي انديشه شهيد صدر و سوال اساسي نيز اين است كه بر مبناي نگرش شهيد صدر چه معيارهايي مي تواند بيانگر تحقق عدالت سياسي در جامعه باشد؟ در پاسخ به ما با بكارگيري روش متن پژوهي نظريه – متن محور و هرمنوتيك قصدگرا با مشي استنباطي به شناخت قصد او در خصوص اين معيارها با تكيه بر داده هاي اسنادي و برداشت خود از انديشه او ميپردازيم. در اين نگاه، «عدالت سياسي يعني مشاركت برابر تمامي افراد جامعه در عرصه تدبير امور عمومي و برخورداري از حقوق و قانون برابر و ورود در سياست جامعه و اخذ مناصب بر مبناي استحقاق» كه بدون آن جامعه توانايي لازم براي تحقق ارزش هاي مدني را از دست مي دهد كه ما آن را عدالت مردم محور يا عدالت عموم محور ميناميم. دراين نگاه معيارهايي چون تحقق جانشيني انسان در زمين از طريق ايجاد نظام سياسي عادلانه و مردمي، قانونمندي جامعه در عرصه شرع اسلام و عقل(منطقه فراغ قانوني)، برابري تمام افراد در برابر قانون، رشد و توسعه همه جانبه عادلانه و پايدار، مشاركت همگاني، مراعات كرامات انسان ها در عرصه حيات اجتماعي، تامين مصالح عمومي جامعه، مراعات مصلحت دين يا شريعت رعايت آزادي ها و حقوق شهروندي، عزت سياسي، استقلال جامعه، احساس وجود امنيت عمومي، توزيع عادلانه مناصب سياسي و وجود نهادهاي عمومي مشورتي و جوامع مدني و فعال بودن آنها مورد نظر است.