تدوين اصول طراحي بيمارستان‌هاي قلب بر مبناي تأثير عوامل محيطي بر كاهش استرس

يكي از مهم‌ترين و تأثيرگذارترين اركان محيط‌هاي درماني طراحي معماري آن محيط مي‌باشد. طراحي هر محيط با استفاده از مؤلفه‌هاي سازنده و مؤثر بر آن محيط انجام مي‌پذيرد. بيمارستان‌ها ازجمله فضاهايي مي‌باشند كه بايد در اين فضاها حتي‌الامكان مؤلفه‌هاي محيطي را جهت طراحي فضاهاي آن درنظر گرفت؛ چراكه به‌كارگيري هر يك از مؤلفه‌ها مي‌تواند تأثيري مثبت و يا منفي بر انسان داشته باشد. يكي از بخش‌هايي كه در هر بيمارستان وجود دارد بخش مراقبت‌هاي ويژه‌ي قلب مي‌باشد كه مي‌طلبد محيطي متناسب با وضعيت بيماران در آن بخش طراحي گردد. نحوه طراحي محيطي با استفاده از مؤلفه‌هاي تأثيرگذار بر بيماران مي‌تواند بر كاهش يا افزايش استرس كه از شاخصه‌هاي سلامت روان در انسان مي‌باشد در بيماران و بهبود روند درمان آنان مؤثر واقع گردد. هدف از اين مقاله شناخت عوامل محيطي قابل ادراك مؤثر بر كاهش استرس در بيماران در بخش قلب بيمارستان‌ها مي‌باشد. روش تحقيق در مقاله حاضر توصيفي - تحليلي مي‌باشد و نتايج آن نشان مي‌دهد از ميان عوامل محيطي گوناگون مؤثر بر استرس بيماران، صوت نامطلوب مي‌تواند آرامش بيماران را برهم زده و سبب بروز استرس در بيماران گردد، حس محصوريت ناشي از عدم يكپارچگي نيز احساس خستگي و ناراحتي در بيمار ايجاد مي‌كند كه منجر به بالا رفتن استرس در بيماران مي‌گردد، ارتقاء امنيت فيزيكي اثري بر استرس بيماران ندارد، تأمين امنيت رواني مي‌تواند سبب كاهش استرس در بيماران گردد، همچنان نور طبيعي و مصنوعي مناسب نيز بر كاهش استرس بيماران مؤثر است و درنهايت به اين نتيجه دست يافته‌ايم كه چشم‌انداز به فضاي سبز و محيط طبيعي تأثيري بر بهبود وضعيت بيماران و كاهش استرس ندارد، به‌طور كل مي‌توان گفت كه عوامل مختلفي در كاهش استرس بيماران تأثير دارد.