بررسي روايت‌شناسانه‌ي حكايت جوان مشت‌زن در گلستان سعدي

گلستان شيخ اجل سعدي شيرازي يكي از برجسته‎ترين متون نثر ادب فارسي به شمار مي‎آيد. سعدي از نظر شكلي قالب حكايت را براي اكثر مطالب گلستان برگزيده است و از اين رو مي‌توان بخش‌هاي عمده‎اي از اين كتاب را بر اساس نظريّات موجود در خصوص داستان و روايت مورد بررسي قرار دارد. بررسي متون ادبي از منظر روايت‎شناسي مي‌تواند موجب شناخت بيشتري از ابعاد متن گردد و لايه‌هاي پنهان متن را براي خواننده آشكار نمايد. در حكايت جوان مشت‎زن از گلستان سعدي، با استفاده از نظريّه‏ي روايت‏شناسي، مباحثي همچون راوي، روايت‏شنو، كانوني‎گري و كانوني‏شدگي و ديگر مباحث مربوط به روايت‏شناسي مورد بررسي و تحليل قرار مي‎گيرد. با توجّه به اين كه متن گلستان و خصوصاً حكايت مورد بررسي، در حوزه‏ي ادب تعليمي قرار مي‎گيرد؛ متن از منظر چندصدايي نيز مورد بررسي و تحليل قرار گرفته است.