اثر سطح ليزين قابل هضم جيره بر عملكرد مرغان تخم‌‌‌گذار در دوره پس از تولك

يك آزمايش به منظور بررسي اثر سطح ليزين قابل هضم جيره در دوره پس از تولك‌ بري (103-92 هفتگي) بر عملكرد توليدي مرغان تخم‌‌‌گذار با استفاده از 288 قطعه مرغ تخم‌‌‌گذار سويه هاي لاين W36 در قالب يك طرح بلوك كامل تصادفي با 6 تيمار، 6 تكرار و 8 قطعه مرغ در هر واحد انجام شد. تيمارهاي تغذيه اي شامل 6 سطح (59/ 0، 64 /0، 69/ 0، 74/ 0، 79/ 0 و 84 /0 درصد) ليزين قابل هضم در جيره بود. اثر سطح ليزين قابل هضم جيره بر شاخص هاي عملكرد توليدي شامل درصد تخم‌‌‌گذاري، گرم تخم مرغ توليدي روزانه، ضريب تبديل غذايي، وزن تخم مرغ و شاخص واحد هاو در تخم مرغ هاي توليدي معني دار نشد (05/ 0P ). نتايج اين آزمايش نشان داد در دوره پس از تولك بري افزايش سطح ليزين قابل هضم جيره بر شاخص هاي عملكردي و كيفيت تخم مرغ توليدي اثر ندارد. به نظر مي رسد كه ليزين قابل هضم جيره مرغان تخم گذار در دوره پس از تولك بري را مي توان بمقدار 05/ 0 درصد در جيره كاهش داد بدون اينكه در توليد اثري داشته باشد.