مدل‌بندي توأم فرايندهاي فضايي-زماني دون‌رتبه

اين مقاله به مدل‌بندي توأم فرايندهاي فضايي‌-زماني مي‌پردازد هنگامي‌ كه اندازه‌ي داده‌هاي مشاهده شده از هر دو فرايند بزرگ هستند. ابتدا با استفاده از يك مدل دون‌رتبه‌، به كاهش بعد فرايندها پرداخته مي‌شود به‌گونه‌اي كه ساختار فضايي هر دو فرايند با استفاده از تعداد كمي بردار پايه و ساختار زماني از طريق يك فرايند ماركوف در مدل‌ القا مي‌شود. براي تعيين بردارهاي پايه مبتني بر داده‌ها از روش توابع متعامد تجربي و الگوهاي ماكسيمم كوواريانس استفاده مي‌شود. سپس مبتني بر يك چارچوب بيزي سلسله‌مراتبي، به مسئله‌ي مدل‌بندي توأم پرداخته شده و بر پايه‌ي آن پيشگويي فرايند اصلي از روي فرايند ديگر صورت مي‌گيرد. در ادامه، مدل مورد مطالعه بر روي يك مجموعه داده‌ مربوط به درجه‌ي حرارت هوا به كار برده مي‌شود.