بررسي پنج مولفه از «حقوق شهروندي» در فقه اسلامي

حقوق شهروندي، به معناي مجموعۀ حقوق شهروندان يك جامعه، شامل مولفه هاي فراواني است و گسترۀ نامحدودي دارد كه در دين مبين اسلام كه آخرين و كاملترين دين آسماني، و در فقه اسلامي با تكيه بر آيات و روايات اسلامي، به حقوق شهروندي توجه ويژه اي شده است. دين مبين اسلام، براي انسان، به عنوان «اشرف مخلوقات» جايگاه و شأن ويژه اي قائل است و به همين دليل، حقوق انسان نيز مورد توجه ويژه قرار دارد. در فقه اسلامي رعايت حقوق شهروندي به عنوان «ارزش» و عدم رعايت آن به عنوان «ضد ارزش»، و به ترتيب واجب و حرام تلقي مي شود. در اين مقاله، به شيوۀ توصيفي تحليلي و با مراجعه به منابع كتابخانه اي، مولفه هايي از حقوق شهروندي چون كرامت و شأن انسان، حق حيات، آزادي عقيده و انديشه، مصون ماندن از ضرر و زيانِ ديگران و تسلط بر اموال شخصي مورد بررسي قرار مي گيرد و ديدگاه فقه اسلامي با تكيه بر بررسي آيات مربوط به هر كدام از مولفه هاي ياد شده بيان مي شود.