بررسي تطبيقي ديدگاه‌هاي فرهنگي ملك الشعرا بهار و معروف الرصافي شاعرعراقي

ادبيات تطبيقي يكي از شاخه‌هاي نقد ادبي است كه به سنجش آثار، سبك‌ها، عناصر، دوره‌ها و چهره‌هاي ادبي و به طوركلي مقايسۀ ادبيات در مفهوم كلي آن در دو يا چند فرهنگ و زبان مختلف مي‌پردازد. يكي از جنبه‌هاي مورد تحقيق ادبيات تطبيقي، بررسي مضاميم مشترك اديبان است. ملك الشعرا بهار و معروف الرصافي ، شاعراني سياست پيشه هستند كه بيشتر حجم اشعار آن‌ها به مضامين سياسي- اجتماعي اختصاص دارد. آن‌ها با درك عميقي كه از اوضاع سياسي – اجتماعي خود داشتند شعر را در خدمت آرمان‌ها و اهداف سياسي خود درآورده و به عنوان سخنگوي روشنفكران عصر خود شناخته مي‌شوند، اما در اشعار آن‌ها مضامين ديگري نيز يافت مي‌شود كه كمتر مورد توجه قرارگرفته است. در اين راستا در ديوان ملك الشعرا بهار به عنوان يكي از ادباي عصر مشروطيت، مضامين متعدد فرهنگي ديده مي‌شود. تقريباً معاصر وي در عراق ، شاعر برجسته‌اي به نام معروف الرصافي وجود دارد كه در ميان اشعار وي نيز چنين درون مايه‌هايي وجود دارد. مضامين مشتركي چون اهميت علم و دانش، علم و اخلاق، توجه به معلم و دانش آموز، توجه به كتابخواني، قوانين علمي، پرداختن به اختراعات جديد، هنر و...در اشعار هر دو شاعر وجود دارد. در اين مقاله با روشي توصيفي – تحليلي به بررسي و تطبيق اين مضامين پرداخته شده است.