سفري به شهر شعر بهار

تحول ادبيات در دوره¬ي مشروطه در مقايسه با همه¬ي دوره¬هاي ادب فارسي بي سابقه بوده است و تحولات اجتماعي و آشنايي با مكاتب فكري و ادبي اروپا، در اين دوره باعث بيداري و شكل گيري افكار آزادي و آزادي خواهانه و در نتيجه اشعار پايداري شاعران ايران از جمله بهار شد. اين پژوهش بر آن است تا جلوه¬هاي ادب پايداري را در اشعار ملك الشعراي بهار را به روش تحليلي – توصيفي مورد بررسي قرار دهد. نتايج تحقيق نشان از آن دارد كه تمام سعي بهار در راه روشنگري و بيداري مردم و در دفاع از آزادي و اعتلا و استقلال وطن گذشت و در اين راه ماه¬ها در تبعيد و زندان بسر برد و با تلاش و سرودن اشعار خود توانست به اهداف وطن پرستانه¬ي خود دست يابد. او، در برابر استبداد حاكم بر جامعه ايران با سر دادن افكار آزادي خواهانه و وطن خواهي به نوعي پايداري و ايستادگي نموده است. اين¬كه چرا بهار به ملك الشعرايي آستان قدس رضوي رسيد و سپس به سرودن اشعار انقلابي رو آورد و اينكه چه نقشي در بيداري مردم و مقاومت در برابر تعرضات بيگانه و استبداد حكام داخلي داشته است ؟! سؤال¬هايي است كه در اين مقاله به آن پاسخ داده مي¬شود. البته در اين باره سعي شده است پس ازمطالعه و كمك از منابع، با رويكردي جديد و متفاوت تحت عنوان مقاومت و پايداري در اشعار بهار به موضوع پرداخته شود كه هرچند قدمي كوتاه و كم چيز است اما اميدوار است سودمند و مورد قبول خوانندگان گرامي قرار گيرد.