چالش ها و نگرش هاي ديني در شعر و انديشه ي ملك الشعرا بهار

تا قبل از اينكه مدرنيته ظهور كند و عقلانيت و علم گرايي بر جامعه حاكم گردد، مردم دنيا بويژه مردم ايران نگرشي ايماني و ديني داشتند نسبت به جهان و جامعه اي كه در آن مي زيستند. اما پس از رنسانس و كم كم تحولات عميق عصر جديد، انديشه ها از تفكرات قرون وسطايي فاصله گرفت و مباني زيستن، عقل و علم و تجربه شد و زندگي بر پايه ي انسان استوار شد تا خداوند. در ايران از قريب به يكصد و پنجاه سال پيش، با آشنايي انديشمندان و روشن‌فكران ايراني با تفكرات غربي، سكولاريسم و انديشه جدايي دين از سياست ،كم كم در محافل روشن‌فكري و آثار روشن‌فكران ايراني راه يافت و انديشمندان ديني و دغدغه مندان دين با چالش هايي در اين خصوص روبرو شدند و وضعيت حاكم بر جامعه، بازخوردها و نگرش هاي متفاوتي را ايجاد كرد. در اين مقاله سعي شده است با اين نگاه به شعر ملك الشعرا بهار نگريسته شود و مورد تحليل قرار گيرد.