بررسي مضامين اخلاقي در اشعار ملك الشعراي بهار

با توجه به شخصيت والا و همه جانبه بهار و ارزشهاي اخلاقي بسياري كه در ديوان اشعار وي نهفته است، اين تحقيق به بررسي مضامين اخلاقي در اشعار وي مي‌پردازد. نتايج اين تحقيق نشان مي‌دهد كه ملك الشعراي بهار شاعري است كه اشعارش حاكي از ارزشهاي والاي اخلاقي و اهمين رعايت اين ارزشها در دستيابي به سعادت واقعي است. بديهي است كه وجود چنين شخصيتي مي‌تواند نتيجه تربيت خانوادگي، علاقه شخصي، ذهنيت مذهبي و نيز پشتوانه فرهنگي وي باشد. ملك الشعراي بهار اشعار بسياري را به بيان مضامين اخلاقي اختصاص داده است كه با تعاليم اسلامي و آيات و احاديث و سخن بزرگان، مطابقت بسيار خوبي دارد. موازين اخلاقي اسلامي و عقايد ديني چون بر اساس آيات قرآن و نهج البلاغه و كلام الگوهاي ديني است كيفيتي يكسان دارد و فقط مختص به يك دوره نيست. بهار با فروغ معنوي انديشه‌هاي والاي خود هم توانسته است بر غناي فرهنگ و ادبيات ايران زمين بيفزايد و هم به نوبه خود نقش مهمي در رواج ارزشهاي اخلاقي در جامعه ايفا كند.