نقد و تحليل اصالت سبك در صور بياني قصايد ملك الشعرا بهار

در شعر ،ظهورهر عاطفه و احساس،در قالب زباني مخيل شكل مي گيرد وبا موسيقي مناسب و هماهنگ ،توان تاثير والقا ،پيدا مي كند. زيبايي زبان ،موسيقي و تخيل ،در بخش روساخت و زيبايي محتوا ،در بخش ژرف ساخت، اركان سازنده ي زيبايي شعر است. نيروي تصوير آفريني ،همواره،نشانه ي شاخص يك شاعر است و بهار نيز مضامين شعري خود را همراه با تصاوير شاعرانه ي زيبايي ارائه كرده است .در اين مقاله ،به بررسي ويژگي هاي بياني شعر بهار پرداخته شده و دردو بخش ساختاري ومحتوايي تنظيم گرديده است .در بخش ساختاري ، ويژگي هاي زيبايي شناسي قصايد ودر بخش محتوايي ،ازجهت احساس و انديشه بررسي شده است ؛ به عبارتي،اثبات گرديده است كه شاعر ازحيث زيبايي شناسي ،در نگاه اول شاعر وصف و تصويرهاي محض و از حيث زبان ،شاعر سبك خراساني است . بررسي و تحليل صور بياني علاوه بر اين كه گرايش هاي گوناگون انديشه ي شاعر را باز مي نمايد، ازجنبه سبك شناسي نيز،داراي اهميت است و مي تواند مبين سبك و زبان خاص يك شاعر باشد .