درمان شكستگي پيچيده 1/3 انتهايي ديستال هومروس با استفاده از اكسترنال فيكساتور و كمك گيري از استخوان الكرانون

استفاده از تكنيك اكسترنال فيكساتور به تنهايي نه تنها ميتواند اين خلا را در صورتي كه بدرستي ايجاد شود، پوشش دهد بلكه ميتواند به دليل اختلالات اعصاب و عروقي كمي كه ايجاد ميكند روش بسيار مناسبي در بعضي از شكستگي هاي بلاتكليف و مجهول بكار رود. در اين روش پس از ارجاع سگ 30 كيلويي و پس از تصوير برداري به عمل امده، شكستگي چندتايي و خرد شدگي ديستال هومروس تاييد شد. پس از اماده سازي بيمار و القاي بيهوشي با تركيب كتامين با دوز 1mg/kg و زايلازين با دوز 5/.mg/kg. حيوان به حالت گماري جانبي خوابانيده شد. سپس ار رهيافت كرانيولترال برشي به طول از شفت هومروس تا استخوان الكرانون ايجاد شد. عضلات ناحيه به ترتيب جداسازي و چسبندگي هاي قديمي استخوان جدا گشتند. از انجايي كه درگير شكستگي قديمي و نان يونيون هاي ايجاد شده بوديم و البته تكه هاي سكستروم ايجاد شده، لذا لبه هاي اسكلروتيك ايجاد شده كورتاژ و تكه هاي سكستروم خارج گشتند. سپس به منظور گپ ايجاد شده از گرفت استخوان ناحيه ايليوم استفاده شد و در پايان به منظور فيكسشن نهايي از اكسترنال فيكساتور با كمك گرفتن از استخوان الكرانون به منظور قسمت ديستال پروتز و از قسمت شفت هومروس به عنوان قسمت پروكسيمال استفاده شد. در پايان عضلات و پوست با الگو و نخ مناسب دوخته شدند.