شناسايي وآسيب شناسي عوامل مديريتي و سازماني موثر بر فساد اداري - مالي در سازمان هاي دولتي

فساد اداري مالي بر اساس تعريف آن دسته از فعاليت هاي كاركنان مسئولان دولت را شامل مي شود كه اولاً به منافع عمومي لطمه بزند و ثانياً هدف از انجام آن،رساندن فايده به عامل (كارمند) يا به شخص ديگر باشد. روش تحقيق،همبستگي از نوع پيمايشي و نوع پژوهش توسعه اي بوده، ابزار پژوهش پرسشنامه واز طريق روايي محتوا و آزمون تحليل عاملي مورد تاييد قرار گرفته است. روش نمونه گيري، از نوع نمونه برداري هدفمند بوده و پرسشنامه ها در بين 934 نفر از نمونه هاي آماري مشتمل بر مديران و كارشناسان ذيربط فساد اداري - مالي در سازمان هاي دولتي موجود در مراكز استان هاي اصفهان و زنجان توزيع گرديده است با توجه به هدف اصلي پژوهش با استفاده از نرم افزار AMOS، ميزان تاثير عوامل مديريتي و سازماني بر فساد اداري - مالي در سازمان هاي دولتي بررسي گرديد. نتايج نشان داد كه در سازمان هاي دولتي در بين عوامل سازماني، نظام پرداخت، بستر كنترل و نظارت، ارتباطات، جرايم و قوانين فساد، گروه هاي غيررسمي، شفافيت، اطلاع رساني و پاسخگويي، قوانين و مقررات اداري و عوامل رواني به عنوان 3 عامل تعيين كننده سازماني موثر بر فساد اداري - مالي و در بين عوامل مديريتي، ضعف مديران در رهبري و هدايت، نظارت و كنترل و بسيج منابع و امكانات به عنوان 9 عامل تعيين كننده مديريتي موثر بر فساد اداري - مالي قرار دارند. در نهايت الگوي عوامل موثر بر فساد اداري - مالي طراحي گرديد.