موانع خلاقيت و نوآوري در سيستم سنتي آموزش

در دنياي دگرگوني ها اگر ما نتوانيم خود را با سير شتابان تحولات سازگار سازيم و دانش، محصول يا خدمت جديدي براي عرضه نداشته باشيم، دچهار زوال خواهيم شد. توليد دانش و فناوري دستاوردخلاقيت و نوآوري است. از دلايل عدم بروز خلاقيت در سازمان ها، نبود يك سيستم مدون جهت آموزش خلاقيت، عدم وجود محيط سازماني مناسب براي ايجاد خلاقيت و مديريت نامناسب خلاقيت مي باشد. براي تبديل سازمان به يك سازمان خلاق و نوآور نياز به ارائه روش ها و راهكارها و تدوين الگوي مناسب و بومي حس مي شود. بر اين اساس در اين پژوهش با مطالعه گسترده مباني تئوري، كتب و مقالات مربوطه و با بررسي الگوهاي موجود تجربه شده در سازمان هاي سرآمد و سازمان هاي داخلي و حذف مشتركات، راهكارهايي براي ايجاد خلاقيت فردي، گروهي و سازماني ارائه شده و تكنيكهاي خلاقيت مورد استفاده در هر كدام مشخص شده و موانع ايجاد خلاقيت در هر مورد ذكر شده است. نقش هاي مديريت نيز در پرورش خلاقيت تبيين شده و در نهايت مدلي جهت ايجاد خلاقيت و نظام مند كردن آن بر طبق اجزاء و عوامل خلاقيت ارائه گرديد.