مديريت دانش راهكاري در بهبود و ارتقاي بهره وري نيروي انساني

اصطلاح بهره وري به ويژه بهره وري نيروي انساني، در مطالعات مختلف از سابقه ديرينه اي برخوردار است. اين واژه با تعابير مختلف توسط متخصصان نظير اقتصاد دانان، مهندسان و مديران، مورد استفاده قرار گرفته و هر يك به نوعي به ارزيابي عوامل موثر در افزايش بهره وري نيروي كار پرداخته اند. در زمينه بهره وري و شناخت عوامل موثر بر آن، مطالعات و تحقيقات گستردهاي صورت گرفته است. سرمايه گذاري در منابع انساني، منجر به بهره وري بالاترميگردد؛ لذا استفاده بهينه استعداد و تواناييهاي بالقوه نيروي انساني موجود در سازمان، ميتواند منجر به افزايش بهره وري نيروي انساني گردد. در مقاله حاضر، ضمن مروري مختصر بر ادبيات موضوعي و تحقيقات گذشته، تعاريف و اهميت بهره وري نيروي انساني و سطوح آن و نيز، شرايط مساعد و نامساعد براي بهبود بهره وري بيان شده است. همچنين، تعدادي از مدلهاي محققان مورد بررسي قرارگرفته و مدل مفهومي تحقيق ارائه شده است. در پايان نيز، جمع بندي و نتيجه گيري صورت ميپذيرد.