بررسي كارايي دروني مدارس دوره راهنمائي شهرستان دزفول در مقايسه با اهداف برنامه چهارم توسعه استان خوزستان

پژوهش حاضر به بررسي كارآيي دروني مقطع راهنمايي شهرستان دزفول طي سالهاي 87-83 بر حسب شاخصهاي جريان دانش آموزي، ونيروي انساني وپوشش تحصيلي و مقايسه عملكردهاي بدست آمده با هدفهاي پيش بيني برنامه چهارم توسعه استان خوزستان پرداخته است . جامعه آماري در اين پژوهش كليه دانش آموزان و دبيران و فضاهاي آموزشي مدارس شهر وروستا، دولتي و غيرانتفاعي شهرستان دزفول مي باشد، كه از نمونه تمام شماري استفاده شده است و با استفاده از روش توصيفي تحليلي از طريق محاسبه درصدها، نسبت ها، ميانگين ها و فرمولهاي رايج در محاسبه شاخصهاي ذكر شده و از -طريق رسم جداول و نمودارها به ثبت نتايج و توضيح كارآيي دروني مبادرت شده است كه نتايج آن بدين شرح مي باشد: نرخ ارتقاء و درصد فارغ التحصيلي دختران در طي دوره مورد بررسي، بي از پسران است و ميانگين نرخ مردودي و ترك تحصيل پسران در طي دوره بي از دختران مي باشد و بيشترين نرخ ماندگاري در طي دوره مربوط به پايه سوم مي باشد و 15 درصد هزينه اضافي براي هر دانش آموز در طي دوره مورد نظر صرف شده است و كارآيي دروني در سال پاياني نسبت به ابتدا افزايش يافته است و ميانگين طول تحصيل در طي دوره، بيش از سه و نيم سال مي باشد و پوشش تحصيلي ظاهري و ميانگين تحصيلات معلمان روند رو به افزاي ، و ميانگين آنها پايين تر از هدف برنامه چهارم مي باشد و نسبت دانش آموز به معلم روند رو به كه ، و ميانگين آن از هدف برنامه چهارم بيشتر مي باشد و نسبت معلم به كلاس دايرروند رو به كاه داشته است و براي آن هدفي ازسوي استان تعيين نشده است.