ويژگي هاي فردي دانشجويان، عوامل محيطي و تبيين رابطه آن با قصد كارآفريني(مطالعه موردي: دانشگاه آزاد اسلامي واحد پلدختر)

امروزه توجه به رويكردهاي عوامل محيطي و ويشگي هاي فردي كه ساختارهايي براي تشريح مشخصات رفتاري افراد براي كارآفرين شدن است، روز به روز، اهميت شاياني پيدا كرده است. بنابراين، اين تحقيق با هدف بررسي و سنج تأثير عوامل محيطي و ويشگي هاي شخصيتي افراد بر تمايل آن ها به كارآفريني در بين جامعه دانشجويان انجام شده است و جامعه آماري آن، دانشجويان رشته هاي مهندس صنايع و كامپيوتر دانشگاه آزاد اسلامي واحد پلدختر مي باشند كه با انتخاب حجم نمونه 200 نفر به طور تصادفي، مورد سنج و بررسي قرار گرفتند. نتايج حاصل از تحقيق نشان داد كه بين متغيرهاي ريسك پذيري، توفيق طلبي، عمل گرايي، ابهام، چال طلبي و روياپردازي و تمايل افراد به كارآفريني رابطه مثبت و معني داري وجود ندارد و فرضيه هاي ما تأييد نمي شوند، اما بين متغير سلاست فكري و تمايل افرد به كارآفريني رابطه اي مثبت و معني دار وجود دارد و فرضيه ما تأييد مي شود. همچنين بين عوامل محيطي كارآفريني كه به ترتيب شامل سياست ها و رويه هاي دولتي، شرايط اجتماعي و اقتصادي، مهارت هاي كارآفريني و كسب و كار، مساعدت مالي و غير مالي و قصد كارآفريني روابط معناداري وجود دارد