تأثير عوامل سازماني بر كارآفريني دانشگاهي(مطالعه موردي: دانشگاه پيام نور استان ايلام)

كارآفريني آموزشي نق ثروت آفرين، نوآور و تجديدكننده ي حيات اقتصادي را بازي مي كند. تحقيق حاضر با هدف بررسي تأثير عوامل سازماني بر كارآفريني دانشگاهي انجام شده است و جامعه ي آماري آن را اساتيد، مربيان، مدرسان مدعو و... تشكيل مي دهند، كه تعداد 87 نفر انتخاب و با استفاده از پرسشنامه مورد آزمون قرار گرفتند. نتايج حاصل از تحقيق همبستگي نشان دهنده ي اين است كه رابطه ي 5عامل سازماني با گراي به سمت كارآفريني دانشگاهي مثبت است. همچنين نتايج حاصل از رگرسيون نشان مي دهد كه علي رغم مثبت بودن رابطه ي ساختار سازماني با كارآفريني دانشگاهي، ساختار سازماني نمي تواند پيش بيني كننده ي كارآفريني دانشگاهي باشد. همچنين براساس تحليل مقادير X ، سيستم هاي مديريت منابع انساني، فرهنگ و رفتار رهبري تأثير مثبت و معناداري بر سطح كارآفريني دانشگاهي دارند. اما سيستم هاي كنترلي و ساختار، تأثير معناداري بر كارآفريني دانشگاهي ندارند، اگرچه رابطه ي آن ها در فرضيات آزمون همبستگي مثبت گزارش شده است.