بررسي اثربخشي برنامه هاي آموزشي و ارتباط آن با جو يادگيري و مهارت كار گروهي

هدف از تحقيق بررسي اثربخشي برنامه هاي آموزشي و ارتباط آن با جو يادگيري و مهارت كار گروهي از ديددگاه داند آموزان مي باشد. بدين منظور از بين جامعه آماري كه كليه دان آموزان دختر و پسر مقطع راهنمايي و دبيرستان شهر مرودشت بودند، به شيوه نمونه گيري تصادفي 190 دان آموز ( 86 پسر، 104 دختر) در اين پژوهش شركت كردند.ابزارهاي اندازه گيري شامل، پرسشنامه اثربخشي برنامه هاي آموزش چدو و بدولي ( 2007 ) و پرسشنامه جو يادگيري و مهارت كار گروهي وستربرگ و هاور ( 2007 )مي باشد. روايي و پايايي هر دو آزمون بررسي و در حد قابل قبولي بود. داده ها با استفاده از ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون مورد تجزيه و تحليل قرار گرفته و جهت مشخص نمودن تفاوت بين مقاطع و جنسيت از روش آماري t-test استفاده شده است. يافته ها نشان داد كه بين جو يادگيري و مهدارت كار گروهي با اثربخشي برنامه هاي آموزشي رابطه معني دار در سطح 0/05 gt;p دارد. بين اثربخشي برنامه هاي آموزشي با ابعاد حمايت مدير و بعد توسعه در سطح 0/01 gt;p رابطه مثبت و معني داري وجود دارد و بين اين متغير با ابعاد مشاركت، استقلال و حمايت اجتماعي رابطه معني داري وجود ندارد. به طور كلي پسران هم در اثربخشي برنامه هاي آموزشي و هم در جو يادگيري و مهارت كار گروهي برتر از دختران بوده اند و مدارس راهنمايي برنامه هاي آموزشي را نسبت بده دبيرستان، اثربخش تر مي دانند