نقش نيروي اصطكاك بستر بر ساختار جريان خروجي خليج فارس به درياي عمان

The role of bottom friction force on the Persian Gulf outflow structure to Oman sea

جريان خروجي از يك حوزه به حوزه ديگر همواره به عنوان بخشي از گردش هاي ترمو هلايني بسيار مهم مي باشد. اين جريان هاي خروجي به دليل اختلاف چگالي بين دو حوزه ايجاد مي شوند. در خليج فارس اين جريان گراني بين خليج فارس و درياي عمان ديده مي شود. در اين پژوهش ابتدا به طور مختصر در مورد ايجاد اين جريان بحث مي شود و سپس با رسم كنتور هاي هم مقدار دما و شوري ميزان آبي را كه در هر ثانيه وارد درياي عمان مي شود بدست آمده است كه نتايج نشان مي دهد كه ميزان آبي كه با شوري بيشتر از 38.2 (واحد شوري) وارد درياي عمان مي شود 42390 متر مكعب بر ثانيه است و از آنجايي كه شعاع تغيير شكل راسبي همواره در ديناميك شاره هاي ژئوفيزيكي مهم مي باشد مدل ديناميكي جديدي براي محاسبه ي شعاع تغيير شكل راسبي ارائه مي شود. در اين مدل نيروي اصطكاك هم لحاظ شده است. شعاع تغيير شكل راسبي در مدلي كه در پژوهش حاظر ارائه مي گردد نسبت به مدل هاي گذشته با مشاهدات ميداني همخواني بهتري دارد. نتايج نشان مي دهد كه هر چقدر ضريب اصطكاك بزرگتر شود شعاع تغيير شكل راسبي كوچكتر مي شود. در اين مدل شعاع تغيير شكل راسبي براي ضريب اصطكاك 5-10× 2 بر ثانيه در فصل تابستان 21782 متر و در فصل زمستان 29500 متر تخمين زده مي شود كه نسبت به مدل بيدختي و عظام كه در سال 2009 ارائه گرديد در فصل تابستان 1220 متر و در فصل زمستان 2500 متر نسبت به مدل آنها به مشاهدات نزديكتر است