عوامل زيرساختي مديريت دانش در نيروي انتظامي جمهوري اسلامي ايران

امروزه سازمان‌ها به اين نتيجه رسيده اند كه با پياده سازي مديريت دانش مي توانند از ظرفيت‌هاي فكري شان در جهت بهبود عملكرد سازماني استفاده كنند. البته اجراي اثربخش مديريت دانش مستلزم توجه به زيرساخت‌ها يا عوامل كليدي است كه نقش كاتاليزور دارند و موجب تسهيل و توانمندي آن مي گردند. بنابراين، سازمان‌ها هنگام طراحي و اجراي مديريت دانش بايستي از زيرساخت‌هاي مورد نياز آن اطمينان حاصل كنند. هدف اين پژوهش مطالعه عوامل زيرساختي مديريت دانش ناجا مي‌باشد. اين پژوهش از بعد هدف كاربردي و از نظر گردآوري داده ها پيمايشي است. ابزار گردآوري داده‌ها پرسشنامه بوده كه براي تاييد اعتبار آن از روش و براي محاسبه پايايي از ضريب آلفاي كرونباخ استفاده كه ضريب پايايي پرسشنامه تحقيق براي عوامل زيرساختي 91% و براي پياده سازي مديريت دانش 89% برآورد شد. جامعه مورد مطالعه فرماندهان ،اساتيد و مدرسين معاونت تربيت و آموزش ناجا و دانشگاه علوم انتظامي امين بوده كه با استفاده از فرمول كوكران، تعداد نمونه 260 نفر برآورد و بر اساس نمونه‌گيري طبقه‌اي پرسشنامه بين آنان توزيع گرديد.نتايج پژوهش نشان مي دهد كه فرهنگ سازماني با محوريت (( فرهنگ يادگيري، اعتماد و همكاري))، ساختار سازماني با مولفه هاي (( عدم تمركز و رسميت)) ، همچنين حمايت فناوري اطلاعات و انگيزش كاركنان مهمترين زيرساخت‌هاي مورد نياز براي پياده سازي مديريت دانش محسوب مي گردند. در همين راستا متغيرهاي فرهنگ سازماني ( 74 درصد)، ساختار سازماني ( 46 درصد)، انگيزش كاركنان ( 52 درصد) و فناوري اطلاعات (39 درصد) بر پياده‌سازي مديريت دانش تاثير مستقيم دارند ، همچنين فرهنگ يادگيري، داراي بالاترين ميزان اثر مثبت و رسميت سازماني، داراي كمترين اثر مثبت معني دار بر پياده سازي مديريت دانش بوده و متغير فرهنگ قدرت معني دار محسوب نشد.