بررسي تاثيرات مديريت دانش در سازمان و شناسايي عوامل مؤثر بر عملكرد سرمايه فكري در سازما ن هاي نظامي

امروزه موفقترين سازمان ها، آنهايي هستند كه از اين دارائي ناملموس به نحو بهتر و سريع تري استفاده مي كنند. مطالعات نشان داده اند كه برخلاف كاهش بازدهي منابع سنتي (مانند پول، زمين، ماشين آلات و غيره)، دانش واقعاً منبعي براي افزايش عملكرد كسب و كار است. از طرف ديگر، دانش و سرمايه فكري به منظور خلق و افزايش ارزش سازماني استفاده مي شود و موفقيت يك سازمان به توانايي اش در مديريت اين منبع كمياب بستگي دارد. به همين منظور مقاله حاضر با هدف بررسي تاثيرات مديريت دانش در سازمان و شناسايي عوامل مؤثر بر عملكرد سرمايه فكري در يك سازمان نظامي انجام شده است. اين تحقيق از لحاظ هدف يك تحقيق كاربردي و از نظر روش گردآوري داده ها از نوع پيمايشي مي باشد. پس از مطالعه پيشينه موضوع و بررسي الگوهاي موجود در مورد مديريت دانش و سرمايه فكري و شكل گيري چارچوب نظري، متغيرهاي مهم تحقيق شناسايي و فرضيات تحقيق مشخص گرديد. جامعه آماري پژوهش، شامل كليه كاركنان يك سازمان نظامي مي باشد. با استفاده از جدول كرجس و مورگان و بر اساس روش نمونه-گيري تصادفي ساده (80=n) به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزارهاي مورد استفاده در اين پژوهش، پرسشنامه مديريت دانش پروست و همكاران (2000) و سرمايه فكري بوتيس (1998) مي باشد. روايي پرسشنامه ها توسط 10 نفر از افراد خبره مورد تاييد قرار گرفت و از طريق آزمون آلفاي كرونباخ پايايي هر دو پرسشنامه به ترتيب 78/ 0 و 80 /0 به دست آمد. به منظور تجزيه و تحليل داده ها از شاخص هاي توصيفي و آزمون آماري ضريب همبستگي پيرسون در سطح آمار استنباطي استفاده شد. نتايج حاصل از تجزيه و تحليل داده ها نشان داد كه هر يك از ابعاد مديريت دانش بطور مستقيم با عملكرد سرمايه فكري تاثير مثبت داشته است.