طراحي سيستم ارتباطي مغز با رايانه با استفاده از مدل يادگيري عاطفي مورن

مطالعات زيادي در طي دو دهه اخير نشان داده است كه افراد مي توانند از سيگنال هاي مغز خود براي انتقال تمايلات و اهداف خود به رايانه هاز طريق واسط هاي مغز و رايانه استفاده نمايند. اين ابزارها از طريق ثبت سيگنال هاي مغز و ترجمه آنها به دستورات كنترلي عمل مي نمايند. اين تكنولوژي مي تواند توسط افرادي كه از معلوليت شديد بدني رنج مي برند و نمي توانند به صورت طبيعي از عضلات خود استفاده نمايند مورد استفاده قرار گيرد. دو مساله اساسي در استفاده از اين تكنولوژي جديد به عنوان يك ابزار عمومي عبارتند از : نياز اساسي به تجزيه و تحليل دقيق اين سيگنال ها جهت شناسايي بهترين و مفيد ترين ويژگي هايي كه براي برقراري ارتباط موثر مي باشد و همچنين شناسائي اختلال هايي كه هنگام تهيه اين سيگنال ها رخ ميدهد، به اين اختلالها اصطلاحا آرتيفكت گفته مي شود. در اين مطالعه الگوريتم ژنتيك براي انتخاب بهترين ويژگيها و آناليز اجزاء مستقل براي حذف آرتيفكت ها به عنوان روش هاي جديد در سيستم هاي واسط بين مغز و رايانه ارائه شده اند. بعد از حذف آرتيفكت هاي موجود و استخراج ويژگي هاي مناسب با استفاده از مدل يادگيري عاطفي مورن فعاليت هاي ذهني فرد دسته بندي شده ، و مورد ارزيابي قرار گرفت و نتايج بدست آمده با نتايج حاصل از به كارگيري شبكه هاي عصبي پرسپترون، شبكه هاي عصبي احتمالاتي و ماشين بردار پشتيبان گرديد.