بررسي فني و اقتصادي روش بهينه توليد بتن ناتراوا (جهت بكارگيري در تصفيه خانه پروژه بيمارستان 96 تختخوابي لنگرود)

بيمارستان 96 تختخوابي لنگرود با تعداد 96 تخت اسمي و 132 تخت كل هم اكنون با پيشرفت فيزيكي بيش از 85 درصد در مراحل انتهايي عمليات اجرايي قرار دارد. مطابق تفاهمنامه سال 1384 مابين وزارت نيرو و وزارت بهداشت، درمان و آمورش پزشكي مقرر گرديد كه در كليه شهرهاي فاقد تصفيه خانه جهت آلودگي زدايي فاضلاب بيمارستان نسبت به تعبيه و احداث تصفيه خانه اختصاصي در سايت بيمارستان اقدام و خروجي تصفيه شده امكان اتصال به شبكه جمع آوري يا دفع فاضلاب شهري را خواهد داشت. از اينرو با توجه به عدم وجود تصفيه خانه مركزي در شهرستان لنگرود طراحي و احداث تصفيه خانه با ظرفيت 100 متر مكعب در روز در دستور كار پروژه قرار گرفت. اما اثرگذاري عوامل خورنده ورودي از شبكه فاضلاب بيمارستاني و سطح بالاي آب زيرزمني (0.5 تا 1 متر در محل احداث پروژه) بصورت توامان سبب شده تا ضرورت ضرورت بكاگيري راهكار مقابله اي جهت تضمين عملكرد سازه در دوره بهره برداري و تامين ملاحظات دوام سازه در برابر نفوذ آب مورد بررسي قرار گيرد. در اين تحقيق با هدف دستيابي به طرح اختلاط بهينه از نظر پارامترهاي نفوذپذيري، خواص مكانيكي، كارايي مطلوب و نهايتاً مولفه اقتصادي برنامه آزمايشگاهي بر پايه مقايسه چگونگي كمي و كيفي تغييرات مشخصات بتن در نتيجه راهكارهاي كاهش نسبت آب به سيمان، اصلاح دانه بندي مصالح سنگي، بكارگيري دوده سيليس بصورت مجزا و نهايتاً مصرف توامان ميكرو و نانوسيليس در هر يك از حالات ياد شده مورد بررسي قرار گرفت. نتايج قابل توجه اين مطالعه آن است كه اثرگذاري نانو و ميكرو سيلس در حالتي نمود بيشتري خواهد يافت كه با كاهش نسبت آب به سيمان و بكارگيري دانه بندي بهينه، منافذ ريزساختار بتن به حداقل اندازه خود كاهش داده شود. در غير اين صورت علي رغم صرف هزينه مستقيم بكارگيري اين مواد و هزينه غيرمستقيم مصرف افزودني فوق روان كننده جهت جبران كاهش كارايي ناشي از حضور ريزپركننده ها، اثرگذاري موثر اين مواد حاصل نخواهد شد.