بررسي تاثير تغييرات مدول نرمي مخلوط سنگدانه بر مشخصات بتن تازه و سخت‌شده

براي فعالان صنعت بتن واضح است كه نقش مصالح سنگدانه‌اي بر مشخصات فني بتن تازه و سخت شده بسيار مهم مي‌باشد. لذا يكي از مهمترين پارامترهاي كنترل مصالح سنگدانه‌اي، دانه‌بندي مي‌باشد كه معمولا براي شن و ماسه به صورت جداگانه بررسي مي‌گردد. اما معمولا دانه‌بندي مخلوط سنگدانه‌ها (شن و ماسه) كنترل نمي‌شود. هدف از اين مطالعه بررسي اثر تغيير دانه‌بندي مصالح سنگدانه‌اي بر مشخصات بتن تازه و سخت شده و فارغ از محدوديت شرايط مصرف بتن بود. لذا مقدار زيادي مصالح سنگدانه‌اي تهيه شد و با سرند نمودن آنها، 6نوع مخلوط سنگدانه‌هاي بتن با دانه‌بندي متنوعي فراهم گرديد. دانه‌بندي مصالح سنگدانه‌اي به گونه‌اي تنظيم گرديد تا توان متناظر (n) در رابطه فولر-تامسون اصلاح شده (طرح ملي مخلوط بتن) به ترتيب 35/ 0، 50/ 0، 60/ 0، 67/ 0، 70/ 0 و 80 /0 تنظيم گردد كه مخلوط‌هاي بتن آزمايشگاهي ساخته شده با آنها به ترتيب N35، N50، N60، N67، N70 و N80 نام‌گذاري گرديد. علاوه بر تعيين چگالي، مشخصات ظاهري بتن تازه شامل استعداد جداشدگي، آب‌انداختگي، كارپذيري، قوام و غيره به صورت توصيفي كنترل گرديد. سپس بر روي بتن سخت‌شده پارامترهاي چگالي، مقاومت فشاري، مقاومت كششي، تعيين نفوذپذيري به كمك اندازه‌گيري نرخ/آهنگ جذب آب اوليه، ثانويه و وزني صورت گرفت. نتايج نشان دادند كه عوامل متعددي در به كارگيري بهينه سنگدانه‌هاي بتن موثرند.