تلميح در تاريخ ‏جهانگشا

يكي از امكاناتي كه شاعر و نويسنده مي‏تواند نقش خيال‏‏انگيزي در شعر يا نثر را به كمال برساند، تلميح است. عطاملك جويني (623ـ681 هـ.ق) در تاريخ جهانگشا از تلميحات، بهره گرفته است و همين عامل نيز موجب غناي تصاوير تلميحي اثر وي شده است. اين نويسنده با استفاده از انواع تلميح، جلوه‏هاي شاعرانۀ اثر خود را وسعت داده و دست به آفرينش معاني تازه‏اي زده‏ است. تلميحات تاريخ ‏جهانگشا در پنج گروه تلميحات قرآني، ديني، اساطيري، تاريخي و داستاني جاي مي‏گيرند كه در اين ميان تلميحات قرآني و ديني پركاربردتر هستند. اين پژوهش بر آن است، تا انواع اين تلميحات را در تاريخ جهانگشا بررسي كند.