تبلور مؤلّفه هاي اخلاقي در تاريخ جهانگشاي جويني

ادبيات تعليمي بخش مهمي از ادبيات فارسي را به خود اختصاص دادده است و نويسندگان پارسي تحت تأثير جهان بيني خويش كه براساس آموزه هاي قرآن كريم، احاديث نبوي و اخلاق اجتماعي بنا شده است، همواره به فضيلت هاي اخلاقي پرداخته و ضدارزش ها و ناهنجاري ها را نكوهش كرده اند. شايان ذكر است كه اين نوع رويكرد صرفاً مربوط به آثاري نيست كه مستقيم به موضوع تعليم اختصاص يافته اند؛ بلكه شعرا و نويسندگان ايراني همواره در برابر مخاطب احساس مسؤوليت كرده و در جاي جاي سخن متناسب با موقعيت زمان و مكان از ارزش ها سخن به ميان آورده اند، تاريخ جهانگشاي جويني از آن جمله است كه عليرغم تاريخي بودن، از مبحث فضايل اخلاقي غافل نبوده و به نحوي از انحاء به آن ها اشاره كرده است و متناسب با موقعيت كلام به بيان فضايل افراد مي پردازد. نوشتار حاضر در پي آنست كه به بيان فضايل مورد تأييد و رذايل نهي شده در تاريخ جهانگشا بپردازد و در اين رهگذار نمونه ها و مصداق هايي از كتاب جويني در زمينه ي ارزش هايي همچون عدالت ورزي، دوري از دروغگويي و ... ارائه مي نمايد. نتايج به دست آمده نشان مي دهد جويني گاهگاه فضايلي چون....