ارزيابي حوادث كاري درپروژه هاي عمراني

ايران بعد از چين، هند و بنگلادش بيشترين ميزان خسارت را در جهان از حوادث پروژه‎هاي عمراني، به ويژه پروژه‎هاي ساختماني، به خود اختصاص مي دهد. با وجود ماهيت غير قابل پيش بيني حادثه و اتفاق جوامع توسعه يافته، با مديريت و برنامه ريزي صحيح، به طور چشم گيري از صدمات ناشي از حوادث كاسته اند. بنابراين ارائه مدلي كه به طور جامع و نظام مند ارتباط بين عوامل مؤثر بر مهار و كاهش خسارت‎هاي ناشي از حادثه و اتفاق را نشان دهد، بسيار حائز اهميت است. اين پژوهش با استفاده از مدل يابي ساختاري-تفسيري به ارائه ي مدلي براي تبيين ارتباط بين عوامل مؤثر بر مهار و كاهش خسار ت هاي ناشي از حادثه و اتفاق پرداخته است و با تركيب روش‎هاي كيفي و كمي مدلي را تبيين كرده است كه مي‎تواند در مواقع بحراني راهنماي مديران در امر برنامه ريزي و تصميم گيري باشد.