شبيه‌سازي عددي يك آزمايش سه محوري سيكلي بر روي بتن آسفالتي

بيشتر تحقيقات صورت گرفته روي بتن آسفالتي به‌عنوان روكش جاده‌ها و محوطه فرودگاه‌ها صورت گرفته است كه در آن تأثير بارگذاري ديناميكي ترافيك روي رفتار مصالح و دوام آن‌ها مطالعه شده است. تحقيقات كمي وجود دارند كه به بررسي رفتار ديناميكي بتن آسفالتي به‌عنوان پرده آب‌بند در سازه‌هاي هيدروليكي (رويه بالادست يا هسته داخلي سدهاي خاكي) مي‌پردازند. رفتار ديناميكي مخلوط‌هاي آسفالتي مورداستفاده در سازه‌هاي هيدروليكي به عوامل بسيار متعددي وابسته است ازجمله: طرح اختلاط، روش ‌تراكم، دما، فركانس بارگذاري، سطح تنش و كرنش و... رفتار مكانيكي مصالح بتن آسفالتي كه تحت شرايط استاتيكي مي‌تواند كاملاً پيچيده باشد طبعاً در شرايط بارگذاري ديناميكي بسيار پيچيده‌تر خواهد بود، جهت مدل‌سازي عددي و بررسي رفتار ديناميكي سازه‌هاي هيدروليكي نياز است تا شاخص‌هاي ديناميكي آسفالت تحت آزمون سه محوري ديناميكي تعيين گردد به‌عبارت‌ديگر تعيين و توسعه مدل رفتاري ديناميكي جديدي موردنظر نيست، بلكه هدف اصلي تعيين و صحت سنجي شاخص‌هاي ديناميكي مخلوط‌هاي آسفالتي شامل G_max (مدول برشي حداكثر)، منحني G⁄G_max و Damping (منحني ميرايي) بر اساس مدل‌هاي الاستيسيته – پلاستيسيته غيرخطي متداول است.