بيداري اجتماعي در اشعار مقاومت ايليا ابوماضي و قيصر امين پور

عنوان شعر بيداري به اشعاري اطلاق مي‌شود كه تحت تأثير شرايطي چون اختناق و استبداد داخلي، فقدان آزادي‌هاي فردي و اجتماعي، قانون‌گريزي و قانون‌ستيزي با پايگاه‌هاي قدرت، غصب قدرت و سرزمين و سرمايه‌هاي ملي و فردي و... شكل مي‌گيرند. بنابراين محتواي اين آثار با بيداد داخلي يا تجاوز بيروني در همه‌ حوزه‌هاي سياسي، فرهنگي، اقتصادي و اجتماعي و ايستادگي در برابر جريان‌هاي ضد آزادي است. ايليا ابوماضي و قيصر امين پور از جمله شاعران مشهور معاصر لبنان و ايران بوده كه بسياري از اشعارشان در بردارنده مفهوم بيداري است؛ بدين معنا كه اشعار آنان اغلب آيينه‌ي دردها و مظلوميت‌هاي مردمي هستند كه قرباني نظام‌هاي استبدادي شده‌اند. اين دو شاعر در اشعار بيداريشان همواره ملت خود را به قيام عليه ظلم و استعمار و دفاع از خاك كشورشان فرا خوانده و آنها را به اتّحاد و همبستگي، گذشته دعوت مي‌كنند و ظلم و ستم در كشورشان و ساير كشورهاي شرقي و اسلامي‌ را تحمل نمي‌كنند و مردم را به قيام عليه ظالمان و ستمگران فرا مي‌خوانند.