بررسي اثر بخشي پديده هرمنوتيك در روند طراحي فضاهاي نمايش سنتي

مقاله پيش رو با بررسي اثربخشي پديده هرمنوتيك درروند طراحي فضاهاي نمايش سنتي انجام شده است. هرمنوتيك دانشي است كه به «فرايند فهم يك اثر» مي‌پردازد و چگونگي دريافت معنا از پديده‌هاي گوناگون هستي اعم از گفتار، رفتار، متون نوشتاري و آثار هنري را بررسي مي‌كند. دانش هرمنوتيك با نقد روش‌شناسي، مي‌كوشد تا راهي براي «فهم بهتر» پديده‌ها ارائه كند. از آن جايي كه هنر فولكلوريك ايراني موضوعي نهفته در درون و قابل بيان دارد بنابراين داراي معنايي معتبر و تبيين شدني است كه مي توان آن را با رويكرد هرمنوتيك تاويل كرد. اگر بتوان نمايش را همچون عملي اتصال دهنده كه اجرا كننده و تماشاچي را به هم مرتبط مي كند بررسي كرد آن گاه معماري ايراني با داشتن جانمايه عرفاني و پيوند با عميق ترين مفاهيم هرمنوتيكي به مثابه يك نمايش است كه در جريان پرده هاي نمايش به توصيف دنيايي انتزاعي مي پردازد كه بايد توسط بيننده درك و رمزگشايي شود و اين امر با رويكرد هرمنوتيك انجام مي پذيرد. در نتيجه مخاطب بايد خود را بخشي از اين نمايش بداند و با توجه به فهم و دريافت خود به تاويل آن بپردازد.