الگوهاي هندسي ساختار گنبدها در دوره هاي صفوي و ايلخاني

با توجه به اينكه ساختار هندسي آغازگر طرح معماري نيست ولي بدون هندسه نيز پايان نمي پذيرد و زماني مي رسد كه هنر مادي كردن انديشه به كمك هندسه آغاز مي گردد، پس مي توان نتيجه گرفت كه هندسه و تناسبات بنيان هنر و معماري است. همچنين با بررسي هنر اسلامي در مي يابيم كه معماران و هنرمندان مسلمان به هندسه و كاربرد آن در هنر مقدس نگاهي ويژه و برگرفته از قرآن دارند.ايرانيان در طول تاريخ ارزش والايي براي زيبايي قايل بوده و علم هندسه ابراز قدرتمندي در دست معماران ايراني بود كه با كمك آن مي توانستند تناسب هاي آسمان را اندازه گيري كرده و تعادل ، هماهنگي، زيبايي و نظم را روي زمين بيافرينند. هندسه نزد ايرانيان هم علم و هم هنر است. معماري در قلمرو روح و حكمت انساني است، و هندسه مقدس به عنوان وسيله اي كه با آن معماران ايراني، سطوح و احجامي را ساخته اند تا انسان به تعالي برسد. مطالعه موردي در اين پژوهش در دوره هاي صفوي و ايلخاني موجود است. سعي بر آن است تا نشان داده شود علاوه بر دانش رياضي، از طبيعت به عنوان منبع الهام استفاده نموده و چگونه اين بناهاي شاخص تا زمان حال حفظ گرديده و همواره قابليت تامل براي معماري معاصر دارد. كه اين امر حاكي از آن است كه در گذشته معماران به خوبي از ويژگي هاي گسترده هندسه آگاه بوده و از آن در آثار خود بهره مي گرفتند. و در آخر پيشنهاد مي شود با شناخت و استفاده از هندسه مقدس ايراني گامي در جهت ارتقاء سطح كيفي معماري معاصر برداشته شود.