بررسي برخي از تركيبات بافري و آلكالايزري معدني استان خراسان جنوبي در شرايط آزمايشگاهي

هدف از اين مطالعه تعيين ظرفيت و شاخص ارزش بافري برخي از نمونه‌هاي بافري و آلكالايزري مورد استفاده در تغذيه دام بود. براي تهيه نمونه ها، چند نمونه اكسيد منيزيم، كربنات منيزيم و بنتونيت سديم (10 نمونه) از معادن استان خراسان جنوبي به روش استاندارد، و يك نمونه بيكربنات سديم به عنوان رايج‌ترين بافر مورد استفاده در تغذيه دام تهيه شد و ظرفيت و شاخص ارزش بافري نمونه‌هاي آزمايشي تعيين شد. نتايج بدست آمده در اين آزمايش در قالب طرح كاملاً تصادفي مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج بدست آمده اختلاف معنادار آماري را در ظرفيت بافري، شاخص ارزش بافري و pH بين نمونه هاي آزمايشي نشان داد (p 0.05). بيشترين مقدار pH مربوط به نمونه اكسيد منيزيم B (58/ 12) و كم‌ترين مقدار در كربنات منيزيم A (30 /6) مشاهده شد. همچنين بالاترين ظرفيت بافري مربوط به نمونه اكسيد منيزيم A (33/373) و كمترين مقدار ظرفيت بافري را كربنات منيزيم D (666 /0) داشت. علاوه بر اين بيشترين و كمترين مقدار شاخص ارزش بافري به ترتيب مربوط به نمونه‌هاي اكسيد منيزيم A (66 /174) و كربنات منيزيم A (19 /93) بود. همبستگي بين ظرفيت بافري و pH نمونه‌ها از اختلاف معنادار آماري برخوردار بود (p 0/01). به‌ طور كلي نتايج بدست آمده نشان داد كه نمونه‌هاي اكسيد‌ منيزيم مي‌توانند مقدار بيشتري اسيد را در شرايط آزمايشگاهي خنثي نمايند و در نتيجه سبب حفظ بهتر pH شكمبه در شرايط فيزيولوژيكي گوارش شوند.