استفاده از مناطق ادراكي براي بهبود فرايند ناوبري شهري

از آن‌جا كه سیستم‌های ناوبری در تعلیم دانش مكانی به انسان مؤثر واقع می‌گردند، می‌توان انتظار داشت با بهبود فرآیندهای توصیف مسیر در این سیستم‌ها، ادراك مكانی دارای عمق بیشترگردد. مغز انسان به ساختاردهی اطلاعات می‌پردازد و فرآیند به یاد آوردن مطالب براساس این ساختار صورت می‌گیرد. در حاليكه در سیستم‌های ناوبری كنونی این ساختاردهی اطلاعات دیده نمی‌شود. تاكنون تلاش‌هایی كه برای بهبود توصیف مسیر در سامانه‌های ناوبری انجام شده، اغلب بر مبنای دانش نشانه‌ها و دانش مسیری بوده‌ و به مناطق ادراكی به عنوان دسته بندی مكانی ذهن انسان توجه نشده ‌است. نتايج اين مقاله نشان مي¬دهد كه استفاده از مناطق ادراكی در ناوبری، كارایی فرآیند ادراك مكانی در حین ناوبری را افزایش می‌دهد. به این صورت كه افراد آشنا با محیط زمان كمتری صرف پیدا كردن مقصد می‌كنند و برای افراد ناآشنا نیز این نوع دستورات ناوبری در دسته‌بندی و استفاده مجدد از اطلاعات موثر است. در همین راستا به منظور اعمال داده‌های ادارك مكانی در كابردهای ناوبری نیاز، معیاری برای تعیین میزان برجستگی محله مورد نظر ارائه شده است. این معیار نشان‌دهنده میزان اهمیت منطقه، منعكس كننده ویژگی‌‌های بصری، ساختار شهری و تعداد و پراكندگی نشانه‌ها است.