پيش بيني كيفيت روابط زناشويي بر اساس باورهاي ارتباطي،ذهن آگاهي و انعطاف پذيري روانشناختي در فرهنگ ايراني

Prediction of the Quality of Marital Relationship Based on Relationship Beliefs, Mindfulness and Psychological Flexibility in the Iranian Culture

هدف از اين پژوهش پيش بيني كيفيت روابط زناشويي بر اساس باورهاي ارتباطي، ذهن آگاهي و انعطاف پذيري روانشناختي در فرهنگ ايراني است. جامعه آماري اين پژوهش دانشجويان متاهل دانشگاه آزاد اسلامي واحد شيراز در سال 1395-1394 مي باشد كه با استفاده ازتعداد مولفه ي (متغيرهاي) پژوهش حجم نمونه مورد نياز 260 نفر برآورد و به روش نمونه گيري هدفمند انتخاب شدند. روش پژوهش توصيفي از نوع همبستگي مي باشد. ابزار جمع آوري داده چهار پرسش نامه‌ استاندارد سازگاري زناشويي باسبي و همكاران (1995)، باورهاي ارتباطي آيدلسون و اپشتاين (1982)،پرسشنامه پنج وجهي ذهن آگاهي بائر و همكاران (2006) و پرسشنامه عمل و پذيرش بوند و همكاران (2007) بود كه براي تجزيه و تحليل داده هاي حاصل از آنها از همبستگي و رگرسيون استفاده گرديد. نتايج حاصل از اين پژوهش نشان داد كه تاثير باورهاي ارتباطي،ذهن آگاهي و انعطاف پذيري روانشناختي در پيش بيني كيفيت روابط زناشويي معني دار است. براساس نتايج بدست آمده باورهاي ارتباطي، ذهن آگاهي و انعطاف پذيري روانشناختي كمترين تا بيشترين تاثير را در پيش بيني كيفيت روابط زناشويي داشتند. رضايت از رابطه و ازدواج مفهومي بسته به فرهنگ است و.به منظور درك اين مفهوم بايد به بافت فرهنگي و اجتماعي جامعه توجه شود.