شبيه سازي رفتار دما بر روي ايستگاه اهواز به كمك رويكرد ريز مقياس نمايي آماري

-

تغيير اقليم عمدتا منشا انساني دارد. امروزه تعداد زيادي مدل گردش عمومي جو براي پيش بيني وضعيت اقليم در آينده طراحي شده است، اما خروجي حاصل از اين مدل ها به دليل محدوديت در تفكيك مكاني در مقياس محلي، قابل استفاده نمي باشند.روش ريز مقياس نمايي آماري(SDSM)، به منظور پيشبيني متغيرهاي اقليمي مانند دما، به دليل اهميت اين فاكتورها، در برنامه ريزي و مديريت محيطي كاربرد وسيعي دارند. در اين پژوهش كارايي مدل ريزمقياس نمايي در پيشبيني پارامترهاي دمايي مورد بررسي قرار گرفته است. داده هاي مورد استفاده در اين پژوهش شامل دادههاي دماي بيشينه ايستگاه سينوپتيك اهواز و داده هاي NCEP.NCAR(1961-2005) است. مدل SDSM با استفاده از داده هاي مشاهداتي ايستگاه اهواز و دادههاي بازسازي شدة مركز ملي پيش بيني اقليمي كانادا كاليبره و واسنجي شدند. در اين تحقيق ابتدا ميزان كارايي اين مدل جهت ريز مقياس نمايي شاخصهاي دمايي در ايستگاه شهر اهوازمورد ارزيابي قرار گرفت ،سپس شاخصهاي دمايي ايستگاه اهواز تا سال 2100 شبيه سازي شدند.در اين مطالعه، بر طبق گزارش‌هاي IPCC فراواني و شدت رويدادهاي حدي آب و هوايي تحت شرايط تغيير اقليم افزايش يافته بطوريكه افزايش گازهاي گلخانه‌اي و گرمايش زمين به شكل افزايش شدت، فراواني و سهم رويدادهاي فرين تجلي پيدا كرده است.در اين مظالعه ميزان تفييرات رويدادهاي حدي دمايي اهواز در سال2100-2006 مورد پيشبيني قرار گرفت .نتايج حاصل از تحقيق نشان داد ، كه مدل مذكور توانايي لازم جهت شبيه سازي شاخص هاي دمايي را دارد

-