بررسي كيفيت سرويس در رايانش ابري

رايانش ابري يك تكنولوژي جديد است كه خدماتي را به مشتريان و شركت ها ارائه مي­دهد، و براي به اشتراك گذاري منابع در فناوري اطلاعات به وجود آمده است. به عبارتي، رايانش ابري مدلي است كه به ارائه دسترسي آسان، توزيع شده و فراگير به منابع محاسباتي تجمعي و مشترك و قابل پيكربندي، مي­پردازد. در سال هاي اخير مهاجرت گسترده اي از برنامه هاي سازماني به ابر ديده مي­شود. از طرفي ديگر مفهومي تحت عنوان كيفيت سرويس در رايانش ابري در شركت هاي ارائه دهنده ابر و بازار رقابت نقش بسيار مهمي دارد كه معيارهاي آن بسيار تعيين كننده در برتري رايانش هاي ابري نسبت به يكديگر مي­باشد و عملكرد و خدمات ارائه دهندگان را تضمين مي­نمايد. يكي از چالش هاي مطرح شده توسط برنامه هاي كاربردي ابر، مديريت كيفيت سرويس[1] است كه مشكل تخصيص منابع به آن است. در اين مقاله سعي شده است به بررسي مفهوم رايانش ابري، مفهومي از كيفيت سرويس و رابطه­ي آن با رايانش ابري، آشنايي با مفاهيم در كيفيت سرويس رايانش ابري وچالش هاي آن پرداخته شود.