تأثير خشك‌سالي بر منابع آب زيرزميني آبخوان دشت زوزن

در اين پژوهش به منظور بررسي خشك‌سالي دشت زوزن (جنوب خراسان رضوي و شمال خراسان جنوبي) از داده‌هاي بارش سال‌هاي آبي 64-63 تا 93-92 ايستگاه باران سنجي آبيز استفاده شده است. دسته بندي داده‌ها بر اساس روش آزمون دنباله‌ها و SPI انجام گرفت كه مشخص گرديد سال‌ آبي 75-74 داراي بيشترين ميزان خشك‌سالي مي‌باشد. با توجه به نتايج زنجيره ماركف به طور ميانگين احتمال تعادل دوره‌هاي خشك، تر و نرمال در دشت زوزن به ترتيب 18%، 72%، 1% مي‌باشد. به منظور تهيه هيدروگراف معرف آبخوان دشت زوزن و بررسي افت سطح ايستابي از اطلاعات 19 حلقه چاه مشاهده اي براي سال آبي 89-88 تا 93-92 استفاده گرديد. نقشه هم افت براي سال آبي 89-88 تا 93-92 تهيه گرديد. نتايج نشان مي‌دهد كه بيشترين افت سطح ايستابي در چاه مشاهده اي حجت آباد و كمترين افت سطح ايستابي در چاه مشاهده اي حسن آباد مي‌باشد.