بررسي علل ضعف همگرايي و روابط اقتصادي بين كشورهاي اسلامي

جهان اسلام با داشتن منابع عظيم طبيعي، نيروي متخصص، بازار كار گسترده و امكانات بالقوه نتوانسته است از نظر اقتصادي نقش قابل توجهي در اقتصاد جهاني داشته باشد، بطوري كه از 50 كشور كمتر توسعه‌يافته جهان 22 كشور عضو سازمان همكاري‌هاي اسلامي‌مي باشند. چنين شرايطي براي كشورهاي جهان اسلام چالش هايي همچون ركود اقتصادي، تورم، فقر اقتصادي، بيكاري، محدويت رشد اقتصادي و... را به دنبال داشته است. عدم رونق اقتصادي اكثر كشورهاي جهان اسلام يكي از امكان‌هاي همبستگي جهان اسلام را كه از آن به گسترش روابط اقتصادي و همبستگي و تعامل ناشي از آن ياد مي‌شود را تحت تأثير قرار داده است. از مجموع تجارت خارجي كشورهاي اسلامي حدود 18 درصد در بين كشورهاي اسلامي صورت گرفته و مابقي با كشورهاي غيراسلامي انجام مي‌شود. در ميان كشورهاي اسلامي، كشورهاي مختلف با زمينه ها و استعدادهاي متفاوت اقتصادي وجود دارند كه هر كدام داراي پتانسيل‌هاي مهم اقتصادي در دنيا محسوب مي شوند و گسترش مبادلات و معاملات اقتصادي ميان اين كشورها مي‌تواند منجر به توسعه همه كشورهاي اسلامي شود. پژوهش حاضر با روش توصيفي ـ تحليلي به بررسي علل ضعف ارتباطات اقتصادي كشورهاي جهان اسلام با يكديگر به عنوان يكي از عوامل زمينه‌ساز وحدت پرداخته است.