تنوع قومي و ثبات سياسي در ايران: در دوره جمهوري اسلامي

در پردازش سياسي - جامعه شناختي كشور ايران آنچه كه يك مبناي اساسي در بررسي ثبات و بي ثباتي سياسي بدست مي دهد ، تنوع قومي و نوع سياستهاي قومي اتخاذ شده از جانب دولت مي باشد. در ايران بدليل تنوع قومي و همبسته بودن آن با تنوع مذهبي در برخي از مناطق قومي وضعيت خاصي وجود دارد كه تحت شرايطي مي تواند عاملي در جهت بي ثباتي سياسي باشد. قوميت ها به دلايل تراكم ارزشي هويت فرهنگي، نخبگان قومي، اقدامات دولتي، فضاي سياسي منطقه اي _ بين المللي در سطح سياسي مطرح شده اند. نوع سياستهاي چند فرهنگ گرا از جانب دولت ، نوع تعامل بين احزاب و جنبش هاي قومي با دولت را مشخص مي سازد و از اين طريق ثبات و يا بي ثباتي سياسي در شكل هاي اعتراضات مسالمت آميز، اعتراضات خشونت آميز و تغييرات در هنجارهاي اعمال قدرت رخ مي نمايد. روش شناسي پژوهش براساس استراتژي پژوهشي پس كاوي مي باشد و سعي شده است موضوع تبيين علي شود تا مكانيسم ها و توالي هاي موجود قوميتي بهتر تبيين و شناسايي شوند. داده هاي پژوهش از مطالعات كتابخانه اي و اسنادي بدست آمد است.