ظرفيت هاي عقل عملي در گفت و گوهاي فرهنگي ايران و جهان عرب

هدف اين مقاله تحليل و تبيين نقش عقل عملي در ايجاد وحدت و همگرايي ايران و جهان عرب مي باشد. نويسنده در نيل به اين مقصود از روش تحليل مفاهيم و تفسير متون فلسفي و روش پژوهش اسنادي بهره مي گيرد. مدعاي مقاله آن است كه تحليل مفهوم عقل عملي و تبيين كارويژه هاي آن نقش موثري در توجه به شناخت واقعيت هاي ايران و جهان عرب و تمايزات و اختلافات آنها و در تدبير و مديريت برآنها دارد . نتيجۀ اين بحث فراهم شدن امكان گفت و گو و همگرايي در مسائل جهاني مي باشد. دستاوردهاي حاصل از آن رقابت سالم و مديريت اختلافات و تمايزات، هم افزايي منافع مشترك و تقويت اسلام و كشورهاي اسلامي مي باشد.