بررسي تناسبات بيوميمتيك در شكل گيري فرم مبلمان

روند شكل گيري و چگونگي فرم پردازي محصولات، اعم از پر كننده فضاي شهري و يا به صورت شيء، همواره تحت تأثير عوامل متعددي تعريف مي گردد. اين روند از يك سو، در بر گيرنده تعاملات متدولوژي علوم مرتبط با يكديگر بوده و از سويي قائل به ماهيتي مستقل در حيطه فرم، از ديد طراحي صنعتي مي باشد. اين مقاله با هدف بررسي سهم شاخص هاي طراحي بيونيك در روند شكل گيري مبلمان و مبلمان شهري، نگاهي بينا رشته اي را دنبال مي نمايد و تلاش دارد تا قالب اين شكل گيري را در رويكرد بيوميمتيك تحليل نموده و نتيجه را در فرم هاي طراحي شده، به صورتي سيستماتيك تبيين نمايد. روش تحقيق در اين پژوهش توصيفي- تحليلي بوده و بخشي كتابخانه اي مي باشد. نتايج حاصل از تحقيق نشان داده است كه فرم هاي اصلي و غالب در طراحي ملهم از طبيعت مي توانند در عناصر فرمي، مكانيزم و فرآيند، تبلور عيني داشته، در گشتالت نهايي موثر باشند و تعامل موثر و سازنده اي ميان مخاطب و محيط پايدار ايجاد نمايند.