پيش بيني انگيزه يادگيري زبان از روي هوش عاطفي و راهبردهاي يادگيري زبان در دانشجويان دانشگاه هاي بين المللي

مقدمه: هدف پژوهش پيش بيني انگيزه يادگيري زبان از روي هوش عاطفي و راهبردهاي يادگيري زبان در دانشجويان دانشگاه هاي بين المللي در شهر تهران بود.روش: روش آماري در پژوهش حاضر روش توصيفي- همبستگي بود. با عنايت به هدف كلي پژوهش جامعه پژوهش دانشجويان دانشگاه هاي بين المللي تهران بود. تعداد انتخاب نمونه برابر با 200 نفر بود كه روش انتخاب هدفمند انتخاب شدند. در اين پژوهش از سه پرسشنامه، هوش هيجاني شاته (SSREIT)، پرسشنامه راهبردهاي يادگيري زبان (SILL) و پرسشنامه انگيزش يادگيري زبان خارجي گاردنر-فرم كوتاه استفاده شد. يافته ها: نتايج همبستگي معناداري بين تنظيم هيجاني، كاربرد هيجاني، ارزيابي هيجاني با انگيزه يادگيري زبان همبستگي مستقيم معناداري در سطح 01/0 وجود دارند. همچنين بين راهبرد حافظه، راهبرد شناختي، راهبرد فراشناختي، راهبرد جبراني، راهبرد عاطفي، راهبرد اجتماعي، از متغير راهبردهاي يادگيري زبان با متغير انگيزه يادگيري زبان همبستگي مستقيم معناداري در سطح 01/0 وجود دارند. نتيجه گيري: با توجه به نتايج بدست آمده براي بهبود وضعيت ارتباطي دانشجويان با فرهنگ بومي، توجه به مباحث هيجاني و راهبردهاي ارتباطي آن ها ضرورت دارد.