«ارتباط كيفيت رابطه مادر -كودك با مشكلات رفتاري در كودكان پيش دبستاني»

رابطه مادر با كودك، از تأثير بسزايي در سلامت روان كودك برخوردار است. رابطه مخدوش ميان مادر و كودك مي تواند به مشكلات رفتاري و هيجاني در كودكان منجر شود. هدف از انجام پژوهش حاضر بررسي ارتباط كيفيت رابطه مادر- كودك با مشكلات رفتاري در كودكان پيش دبستاني است. فرضيه پژوهشي اين است كه كيفيت رابطه مادر-كودك با مشكلات رفتاري كودكان ارتباط معكوس داشته و مشكلات رفتاري با توجه به رابطه مادر كودك قابل پيش بيني است. جامعه آماري كليه مادران كودكان 3 تا 7 ساله شهر تهران مي باشد و نمونه شامل 323 نفر از مادراني است كه به شيوه در دسترس برگزيده شدند. روش پژوهش از نوع توصيفي و همبستگي و متغير ها شامل متغير كيفيت رابطه مادر-كودك و متغير مشكلات رفتاري كودكان مي باشد. ابزار مورد استفاده مقياس رابطه والد- كودك پيانتا و پرسشنامه توانايي ها و مشكلات كودكان مي باشد. براي تجزيه و تحليل نتايج از ضريب همبستگي پيرسن و تحليل رگرسيون استفاده گرديد. بر اساس تحليل نتايج با استفاده از ضريب همبستگي پيرسن ارتباط ميان كيفيت رابطه مادر- كودك و مشكلات رفتاري كودكان 60/ 0- است و نتايج بدست آمده از رگرسيون گام به گام نشان داد كه رابطه مادر- كودك 59.8 درصد از مشكلات رفتاري كودكان را به طور معكوس تبيين مي كند كه هر دوي اين مقادير در سطح 0/05 معني دار مي باشند. نتيجه نشان مي دهد كه كيفيت رابطه مادر-كودك با مشكلات رفتاري رابطه معكوس دارد: كيفيت رابطه مطلوب با مشكلات رفتاري كمتر و كيفيت رابطه نامطلوب با ميزان بيشتري از مشكلات رفتاري كودكان ارتباط دارد.