پيش بيني حل مسأله براساس تنظيم هيجاني و عاطفه مثبت و منفي در دانش آموزان دوره دوم دبيرستان

هدف اين پژوهش پيش بيني حل مسأله بر اساس تنظيم هيجاني و عاطفه مثبت و منفي در دختران و پسران در مقطع دبيرستان (دوره دوم) بود. بدين منظور تعداد 300 نفر (200 پسر و 100 دختر) از دبيرستان هاي منطقه 3 شهر تهران به روش تصادفي ساده چندمرحله اي انتخاب شده و به ابزار پژوهش كه شامل پرسشنامه هاي حل مسأله هپنر و پترسون (1982)، پرسشنامه تنظيم هيجاني جان و گروس (2003) و پرسشنامه عاطفه مثبت و منفي واتسون وكلارك و تلگن (1988) بود، پاسخ دادند. نتايج حاصل از يافته ها نشان داد متغير عاطفه مثبت با حل مسأله همبستگي مثبت و معنادار دارد. يافته هاي پژوهش همچنين نشان دادند از مولفه هاي تنظيم هيجان، متغير ارزيابي با حل مسأله همبستگي منفي و معنادار و متغير سركوبي با حل مسأله همبستگي مثبت و معنادار دارد. بر اساس يافته هاي پژوهش مي توان نتيجه گرفت افرادي كه هنگام حل مشكلات، هيجانات و عواطف خود را در نظر مي گيرند، بهتر مي توانند از فرايند تفكر و مهارت حل مسأله استفاده كنند. زيرا سركوبي هيجان ها مي تواند تفكر و حافظه را مختل كند و تنظيم هيجانات بهتر از سركوبي هيجان است. به طوري كه تأثير هيجانات مي تواند سبب تفاوت در تفكر افراد شود.