مقايسه تاب آوري در زنان متأهل شاغل در مدارس و غير شاغل شهر تهران

پژوهش حاضر با هدف مقايسه تاب آوري در زنان متأهل شاغل و غير شاغل انجام گرفت. پژوهش از نوع علي – مقايسه اي است. جامعه آماري متشكل از كليه زنان متأهل شاغل در مدارس و غير شاغل ساكن مناطق 1، 2 و 3 شهر تهران بودند. نمونه آماري 400 نفر زنان متاهل كه در دو گروه 200 نفري: 1) زنان شاغل و 2) زنان غير شاغل (خانه دار) قرار گرفتند. هر دو گروه با استفاده از روش نمونه گيري در دسترس انتخاب گرديدند. پرسشنامه ها در اختيار هر دو گروه قرار داده شد و در نتيجه تعداد 360 پرسشنامه كامل و بدون نقص جمع آوري گرديد كه تعداد 179 پرسشنامه مربوط به زنان متأهل شاغل و 181 پرسشنامه به زنان متأهل غيرشاغل (خانه دار) تعلق مي گرفت. ابزار پژوهش پرسشنامه تاب آوري كونور- ديويدسون (2003) بود. نتايج با استفاده از آزمون هاي كلموگراف اسميرنوف و تحليل واريانس بررسي گرديد. نتايج گوياي اين مطلب بود كه تاب آوري در زنان متأهل شاغل و غير شاغل تفاوت معنادار به نفع زنان شاغل دارد.