پيش بيني افكار خودآيند براساس تنظيم هيجان ميان فردي و نظام باورها در دانشجويان دانشگاه تهران

هدف پيش‌بيني افكار خودآيند براساس تنظيم هيجان ميان‌فردي و نظام باورها در دانشجويان دانشگاه تهران صورت پذيرفت. جامعه آماري اين پژوهش شامل دانشجويان شهر تهران در سال تحصيلي 96-1395 بود. روش پژوهش از نوع توصيفي- همبستگي بود. بدين منظور 400 نفر دانشجو با روش نمونه‌گيري تصادفي انتخاب شدند. ابزارهاي پژوهش پرسشنامه‌هاي افكار خودآيند، تنظيم هيجان بين‌‌فردي و نظام باورها بود. پس از جمع‌آوري پرسشنامه‌ها و استخراج داده‌ها، تجزيه و تحليل داده‌هاي حاصل از اين پژوهش توسط نرم‌افزار SPSS با استفاده از روش‌هاي آمار توصيفي و تحليل رگرسيون صورت گرفت. يافته‌ها: يافته‌هاي حاصل از تحليل داده‌ها نشان داد متغير تنظيم هيجان‌فردي و خرده مقياس ارتقاي عاطفه مثبت قادر به پيش‌بيني افكار خودآيند هستند (26/0=2r). همچنين متغير نظام باورها و خرده مقياس اعتقادات و اعمال مذهبي قادر به پيش‌بيني افكار خودآيند هستند(32/0=2r). نتيجه‌گيري: بنابر يافته‌هاي حاصل بين متغيرهاي تنظيم هيجان ميان‌فردي و خرده‌مقياس‌هاي آن ( به‌جز آرامش بخشيدن) و نظام باورها با افكار خودآيند رابطه معكوس و معنادار وجود دارند. همچنين متغير تنظيم هيجان‌فردي و خرده مقياس‌‌ ارتقاي عاطفه مثبت، نظام باورها و خرده مقياس اعتقادات و اعمال مذهبي تا حدودي قادر به پيش‌بيني افكار خودآيند هستند.