رابطه ميزان خلاقيت با توجه به سبك هاي تفكر در دانش آموزان مقطع متوسطه منطقه 5 شهر تهران

متخصصان معتقدند نيروي انساني هوشمند و خلاق ، شرط اساسي پيشرفت جامعه و دستيابي به بهره وري پايدار مي باشد . به همين جهت پرورش خلاقيت ، مدت هاست در دستور كار نظام هاي آموزشي قرار گرفته است و از آن به بعد شناخت عوامل مرتبط با خلاقيت مورد توجه ويژه است . پژوهش حاضر به منظور بررسي چگونگي پيش بيني ميزان خلاقيت به وسيله سبك هاي تفكر در دانش آموزان انجام گرفته است . روش تحقيق حاضر توصيفي از نوع همبستگي است . جامعه آماري اين پژوهش كليه دانش آموزان مقطع متوسطه منطقه 5 شهر تهران مي باشد . با توجه به روش نمونه گيري چند مرحله اي تصادفي خوشه اي و بر اساس جدول مورگان ، ابتدا از بين نواحي آموزش و پرورش شهر تهران به قيد قرعه منطقه 5 شهر تهران انتخاب شد ، سپس 375 نفر ( 191 دختر و 184 پسر ) از دانش آموزان اين منطقه ، پرسشنامه خلاقيت عابدي ( 1372 ) و پرسشنامه سبك هاي تفكر استرنبرگ – واگنر ( 1992 ) را تكميل نمودند . داده ها به كمك روش هاي آماري ضريب همبستگي پيرسون ، t مستقل ، تحليل واريانس يك راهه و تحليل رگرسيون چندگانه تحليل شدند . يافته ها نشان مي دهد ، بين سبك هاي تفكر با خلاقيت رابطه معناداري وجود دارد ( P 0/01 ) ، همچنين فقط از لحاظ سبك هاي تفكر كلي نگر ، آزادانديش ، دروني و بيروني بين دانش آموزان دختر و پسر تفاوت معناداري وجود دارد ( P 0/01 ) ، بعلاوه بين دختر و پسر از لحاظ خلاقيت تفاوت معناداري مشاهده نگرديد . ( P 0/01 ) . با توجه به نتايج به دست آمده مقتضي است به سبك هاي تفكر و چگونگي اثرگذاري آن بر خلاقيت دانش آموزان توجه شود و در نهايت مفيدترين سبك هاي تفكر به دانش آموزان آموزش داده شود .