بررسي نقش انگيزش شغلي در پيش بيني سبك هاي مديريت كلاس و سبك هاي تدريس معلمان

موضوع پژوهش حاضر، بررسي نقش انگيزش شغلي در پيش بيني سبك هاي مديريت كلاس و سبك هاي تدريس معلمان مقاطع متوسطه اول و دوم بود. جامعه ي آماري پژوهش، كليه ي معلمان شاغل به تدريس در دو شهرستان پاوه و جوانرود بود كه از ميان آن ها تعداد 300 نفر (مطابق با جدول نمونه گيري كرجسي و مورگان، 210 مرد، 90 زن) با روش نمونه گيري تصادفي طبقه اي انتخاب شدند. روش تحقيق پژوهش، توصيفي و از نوع همبستگي بود. داده هاي مورد نظر به كمك سه پرسشنامه ي انگيزش شغلي هرزبرگ (1960)، سبك هاي مديريت كلاس درس محقق ساخته (مبتني بر نظريه ي فرنچ و راون، 1960) و سبك تدريس پراشينگ (2002) جمع آوري گرديد. به منظور تجزيه و تحليل داده ها، علاوه بر روش هاي آمار توصيفي، از روش هاي آمار استنباطي شامل آزمون تحليل واريانس و رگرسيون گام به گام استفاده گرديد. نتايج به دست آمده از پژوهش نشان داد كه بين مؤلفه هاي انگيزش شغلي با سبك هاي مديريت كلاس و سبك هاي تدريس معلمان رابطه وجود دارد. يافته ها حاكي از آن بود كه تعدادي از مؤلفه هاي انگيزش شغلي ازجمله: حقوق، موفقيت و ماهيت بيشترين توانايي تبيين و پيش بيني سبك هاي مديريت كلاس و مؤلفه هاي انگيزش شغلي همچون موفقيت، پيشرفت و حقوق نيز بيش ترين سهم را در پيش بيني سبك هاي تدريس دارند.